وقتی یک NAS (Network-Attached Storage) تهیه میکنید، معمولاً با مجموعه بزرگی از قابلیتها روبهرو میشوید. شخصاً اولین باری که داشبورد NAS را باز کردم و وارد بخشهای مختلف تنظیمات شدم، این حجم از گزینهها کمی ترسناک به نظر میرسید. با گذشت زمان، متوجه شدم تنها چند قابلیت خاص هستند که بیشترین استفاده را برای من دارند.
البته همه دستگاههای NAS از تمام قابلیتها پشتیبانی نمیکنند. برای اطمینان، باید در رابط کاربری NAS خود کمی جستوجو کنید، اما بیشتر ویژگیهایی که در ادامه به آنها اشاره میشود، در بسیاری از NASهای مدرن در دسترس هستند.
Link Aggregation (تجمیع لینک)
چرا نباید حداکثر توان شبکه را در اختیار داشت؟
مانند بسیاری از کاربران دیگر، من هم دوست دارم NAS با بیشترین سرعت و بالاترین پایداری شبکه کار کند. به همین دلیل از دو پورت اترنت موجود روی NAS استفاده میکنم تا یک Link Aggregation ایجاد کنم.
مزایای Link Aggregation معمولاً در دو بخش خلاصه میشود: توزیع بار (Load Balancing) و تحمل خطا (Fault Tolerance). در NAS، توزیع بار به این معناست که ترافیک شبکه به جای عبور از یک اتصال واحد، بین چند اتصال تقسیم میشود. تحمل خطا نیز یعنی در صورت قطع شدن یک یا چند لینک، ارتباط بهطور کامل از دست نرود.
در رابط کاربری NAS ممکن است Link Aggregation با نامهایی مانند Trunking یا Bonding نمایش داده شود، اما در عمل همگی به یک مفهوم اشاره دارند. معمولاً چند حالت مختلف برای انتخاب وجود دارد که بسته به نوع پیکربندی و هدف شما متفاوت است. من از حالت Round Robin استفاده میکنم، زیرا هم توزیع بار و هم قابلیت Failover را بهطور همزمان ارائه میدهد.
اشتراکگذاری فایل با NFS
دسترسی راهدور به فایلها در یک هوملب مبتنی بر لینوکس
یکی از قابلیتهای پایه هر NAS، اشتراکگذاری فایل در شبکه محلی یا حداقل با یک دستگاه دیگر است. این ویژگی، NAS را به ابزاری ایدهآل تبدیل میکند، زیرا فایلها همیشه در دسترس هستند، بدون آنکه به فضای داخلی کامپیوتر، موبایل یا سرویسهای ابری شخص ثالث وابسته باشید.
برای اشتراکگذاری فایل در NAS، پروتکلهای مختلفی وجود دارد. یکی از رایجترین آنها Samba است که برای کاربران ویندوز گزینه مناسبی محسوب میشود و در محیطهای چندپلتفرمی نیز کاربرد زیادی دارد. با این حال، من این روزها کمتر از ویندوز یا macOS استفاده میکنم و بیشتر سیستمهایم مبتنی بر لینوکس هستند؛ به همین دلیل، NFS برایم انتخاب بهتری است.
کاربرد اصلی من از NFS، تأمین فایلهای رسانهای برای سرور Jellyfin است. سرویس Jellyfin روی یک مینیپیسی جداگانه اجرا میشود و فایلهای ویدیویی را از طریق اشتراک NFS مستقیماً از NAS دریافت میکند. راهاندازی این ساختار برخلاف انتظارم بسیار ساده بود. البته اگر قصد انجام چنین کاری را دارید، حتماً تنظیم کنید که سیستم مقصد با استفاده از فایل fstab، اشتراک NFS را هنگام بوت بهصورت خودکار Mount کند.
کنترل UPS
رفتار دقیق NAS در زمان قطعی برق را خودتان تعیین کنید
یکی از ارزشمندترین تجهیزات جانبی برای NAS، دستگاه UPS یا Uninterruptible Power Supply است. همانطور که از نام آن پیداست، UPS در زمان افت ولتاژ یا قطع کامل برق، بدون وقفه برق موردنیاز را تأمین میکند.
در خانه من قطعی یا نوسان برق نسبتاً رایج است و نمیخواهم NAS را در معرض این ریسک قرار دهم. قطع برق در زمان نامناسب میتواند باعث خرابی دادهها یا حتی از کار افتادن کامل NAS شود.
UPS از NAS در برابر این خطرات محافظت میکند، اما نکته جالب اینجاست که میتواند بهصورت هوشمند با NAS هماهنگ شود. من کابل USB مربوط به UPS را به NAS متصل کردم، وارد بخش دستگاههای خارجی در پنل مدیریتی شدم و تنظیمات را تغییر دادم. در این بخش میتوان مشخص کرد که NAS پس از دریافت سیگنال قطع برق از UPS، چه رفتاری داشته باشد و در چه بازه زمانی اقدام موردنظر (مثلاً خاموش شدن ایمن) را انجام دهد.
این تنظیمات، کنترل بسیار بیشتری روی رفتار NAS در شرایط اضطراری به من داد و باعث شد کاملاً با نیازهای هوملب من هماهنگ شود. اگر قصد دارید استفاده حرفهایتری از ذخیرهساز شبکه خود داشته باشید، بررسی اپلیکیشنهای NAS یا حتی استفاده از یک سیستمعامل متفاوت برای NAS میتواند گزینههای بیشتری در اختیار شما قرار دهد.